Senny listopadowy czas najlepiej spożytkować na surfing – skoro nie mogę w realu, to chociaż w virtualu. Na osłodę i poprawę nastroju przenieśmy się na moment w Lovely Flavor of the Tropics:

Potem zerknijmy na stronę Williams Murray Hamm, by następnie dać się porwać biurowemu zjadaczowi czasu w postaci Machinarium – najnowszej produkcji Amanita Design.

… i tak dalej to szło.

Rada: Make fun!

Nie powiem – fajnie poczuć się zaskoczonym. A jeszcze milej jeżeli jest to animacja z gatunku niespodziewanych, której początki sięgają zamierzchłej przeszłości, nad którą praca trwała ponad pół wieku i która nie traci nic z zakładanej świeżości:

Destino is a short animated cartoon released in 2003 by The Walt Disney Company. Destino is unique in that its production originally began in 1945, 58 years before its eventual completion. The project was a collaboration between American animator Walt Disney and Spanish painter Salvador Dalí, and features music written by Mexican songwriter Armando Dominguez.

Tak przy okazji przypomniała mi się Fantasia 2000, a potem Fantasia.

I wyszedł mi sentymentalny wpis.

Rada: Sun, Sun, Sun … !

Nie szukam szoku za wszelką cenę, bo cierpię na znieczulicę. Trudno do mnie trafić z kampaniami społecznymi, bo nie do końca im ufam – zwłaszcza w polskim wydaniu.

The Uniform Project – daje namiastkę uczestniczenia w czymś niebanalnym, nieskompliwanym, rokującym wymierne efekty. Robi to w sposób mało krzykliwy, co jest niewątpliwym plusem:

Starting May 2009, I have pledged to wear one dress for one year as an exercise in sustainable fashion. Here’s how it works: There are 7 identical dresses, one for each day of the week. Every day I will reinvent the dress with layers, accessories and all kinds of accouterments, the majority of which will be vintage, hand-made, or hand-me-down goodies. Think of it as wearing a daily uniform with enough creative license to make it look like I just crawled out of the Marquis de Sade’s boudoir.

The Uniform Project is also a year-long fundraiser for the Akanksha Foundation, a grassroots movement that is revolutionizing education in India. At the end of the year, all contributions will go toward Akanksha’s School Project to fund uniforms and other educational expenses for children living in Indian slums.

Polecam krótki firm “informacyjno-instruktażowy” na vimeo.

Akcja cieszy się stale rosnącym zainteresowaniem – więc … mam nadzieję, że będzie można powiedzieć, że to skuteczna minispołeczna kampania.

Ilość $ stale rośnie

Rada: Happy!

“Obawiam” się, że ostatnie wpisy mocno kręcą się wokół papierowych rzeczy, wokół “starych” papierowych wydawnictw, do których, w większości, docieram w zdigitalizowanej formie. Na szczęście zachwycić i zainspirować potrafią równie mocno, jak i ich realne odpowiedniki.

Dziś trochę “starych” plakatów rodem z ZSRR – Vintage Russian Posters – Real 1970s Proper Like:

Hmmm – stylistyka bynajmniej nie przebrzmiała:

Nie mogę sobie odmówić polecenia – tak przy okazji – najnowszego, nagiego, Absoluta – Naked ABSOLUT:

No i wyszedł mi bardzo tendencyjny wpis.

Rada: …

Esquire w moim życiu pojawia się dosyć często przy okazji dyskusji związanej z wszelakiej maści magazynami. Zawsze występuj w roli tego topowego, wzorcowego, w sposób szczególny dbającego o swoich subskrybentów, etc.

I nie bez podstawy – praktycznie w każdym liczący się konkursie zdobywa nagrody, wyróżnienia, pojawia się – żeby wymienić ostatnie ASME, czy The Maggies. Uczestniczy w niebanlany sposób w najważniejszych wydarzeniach:

Jak przystało na wielką gazetę Esquire również inspiruje się samym sobą – polecam tekst na SPD:

Na koniec polecam zbiór wszystkich okładek pisma – Esquire Cover Gallery.

Rada: Esquire!

O klockach Lego pisałem już nie raz na blogu, w kontekście wybitnie wysokiego stopnia kreatywności i uniwersalności medium.
Tak jest i tym razem, zatem krótko – LEGO 2010 Charity Calendar.

Lego w szczytnym celu …:

Jakby tego było mało to klocki są dostępne również w formie książkowej – The Lego Book:

Rada: Lego!

Dziś sam jestem rodzicem, wiec cóż mogłbym dać mojemu dziecku jeśli nie moje Alphabeasties and other Amazing Types. Ona także jest kimś wyjątkowym – parafrazując pewną reklamę.

i

Łąpiąc się na tym, że coraz bardziej od strony czysto wizulanej podchodzę do rzeczy, Alphabeasties … Bruno Munari są zdecydowanie czymś więcej.

Tym “czymś więcej” jest świadome kształtowanie gustów estetycznych – hehe.

Rada: Try it!

Smakowanie porannej kawy najlepiej połączyć z równie smakowitą e-lekturą. Tym bardziej jeżeli uderza w mocno poetyckie tony.

Na stronie inspiredMAG znalazłem info o File Magazine:

FILE Magazine is a bi-annual publication featuring a broad selection of visual communication in the fields of graphic design, art, photography, fashion and moving image.

Parę shotów poniżej:

Mocno metaforyczne i lekko surrealistyczne klimaty pisma wpływają nawet na smak kawy.

Polecam.

Rada: … coffee is good coffee is funny, everybody …!

Używając, do bólu codzienne, przedmioty rzadko kiedy zastanawiam się kto je stworzył, dlaczego tak się nazywają, jak długą drogę przebył ich twórca, żeby stały się one funkcjonalne i zaadaptowały się, zdobyły popularność.

Zawsze większą uwagę zawracam na tzw. dopieszczaczy, pod którym to terminem kryją się wszelkiej maści projektanci i designerzy.

Może to błąd? Do wczoraj nie miałem pojęcia, że prysznic jest działem Vincent Priessnitz i że zostało to już dawno docenione (pomniki, rzeźby, inskrypcje), a on sam patronuje lekarzom spod znaku medycyny niekonwencjonalnej.

W sumie to był taki zimny prysznic dla mnie.

Rada: ?!

W ramach szukania inspiracji (… i nie tylko) puszczam dalej w obieg. Niezły kierunek, niezłe przykłady.

Polecam.

Data Flow Book.

Myślę, że to dobra inspiracja. Dla działów Relacji Inwestorskich większości/wszystkich polskich spółek powinna być to wręcz lektura obowiązkowa.

Rada: Be curious!